When I see a trol on a bicycle, I do not despair for the future of the human race.
“The bicycle is the most civilized conveyance known to man. Other forms of transport grow daily more nightmarish. Only the bicycle remains pure in heart.” ~Iris Murdoch, The Red and the Green
Ω ποδήλατό μου που σε ύμνησαν οι ποιητές, σε κυνήγησαν οι τύραννοι και σ’ έκλεψαν οι ληστές…. Ω ποδήλατο μου εσύ, γλυκό και τιμημένο από τους s λοιδορημένο…
Σύμφωνα με πολύ σοβαρές επιστημονικές μελέτες που εκπονήθηκαν από πολύ σοβαρά ερευνητικά κέντρα με τη χρηματοδότηση των σοβαρότερων ιδρυμάτων του κόσμου, ο αριθμός των ποδηλάτων που κυκλοφορούν σε μια περιοχή σε συνδυασμό με τη γεωμορφολογία της αντικατοπτρίζουν σε τεράστιο βαθμό το πολιτιστικό της επίπεδο και το ηθικό ανάστημα των πολιτών της. Για παράδειγμα, όσο πιο επίπεδο είναι το έδαφος μια περιοχής και όσο πιο πολλούς ποδηλάτες διαθέτει τόσο πιο ανεβασμένη είναι πολιτισμικά/πολιτιστικά/οικονομικά/κοινωνικά/μορφωτικά/ηθικά/κτλ. Αντιθέτως, σε περιοχές που η τοπογραφία τους χαρακτηρίζεται από κατακόρυφες πλαγιές και μεγάλα ύψη, όπου δεν ευνοείται η χρήση ποδηλάτου, παρατηρούνται βίαια και εκφυλιστικά κοινωνικά φαινόμενα, διαφθορά, νεποτισμός και απληστία ή σε γενικές γραμμές μια εκδήλωση κοινωνικής συμπεριφοράς η οποία, επιεικώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως άξεστη.
Θεωρείτε τυχαίο ότι οι πιο ισχυρές, δημοκρατικές και πολιτισμένες χώρες της Ευρώπης είναι οι πιο επίπεδες ή τέλος πάντων αυτές που διαθέτουν τα λιγότερα βουνά; Είναι τυχαίο ότι οι κάτοικοι των ανατολικών ΗΠΑ είναι πιο εκλεπτυσμένοι, καλλιεργημένοι και ευγενείς από τους γελαδάρηδες της Δύσης; Μάλλον όχι. Ή καλύτερα για να μη φεύγουμε τόσο μακριά ας κοιτάξουμε κάποια πιο κοντινά μας παραδείγματά. Γιατί η Λάρισα είναι τόσο cool πόλη ενώ η Βέροια είναι γνωστή κυρίως για την εγκληματική της δραστηριότητα; Γιατί ενώ μπροστά της εκτείνεται ένας πελώριος κάμπος αυτoί πήγαν και έχτισαν την πόλη τους πάνω στο βουνό; Μήπως έκαναν κάτι ;-) και ανέβηκαν στα βουνά για να κρυφτούν από την Ερινύα Police; Άντε τώρα να μην αρχίσω να μιλάω για την Κ (χαμένη πατρίδα, κλεμμένη πατρώα γη) η οποία είναι ακόμα πιο χαρακτηριστική περίπτωση. Σήμερα είμαι καλός και δε θα πω τίποτα, να μη λένε κι ότι είμαι εμπαθής δηλαδή!
Τώρα θα μου πείτε, τι τον έπιασε αυτόν και μας μιλάει για ποδήλατα έτσι ξαφνικά τώρα που ο τόπος καίγεται και οι εκλογές πλησιάζουν. Μήπως τα παίρνει από τις ποδηλατοβιομηχανίες για να τις διαφημίζει; Όχι τίποτα τέτοιο δε συμβαίνει. Τούτο το ποστ ή μαλλό τούτο το μουσικό Playlist είναι το δώρο μου στην trol (στη δεξια πλευρική στήλη) –αν έχει φτάσει να διαβάζει ως εδώ, και τούτο είναι μπηχτή- έτσι όπως τις είχα υποσχεθεί.
Ή μάλλον ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ως γνωστόν η trol με μισεί θανάσιμα. Σε μια από τις σχετικά πρόσφατες αλληλογραφίες μας εκτός του ότι με περίελουσε με όλων των ειδών τα κοσμητικά επίθετα και καθύβρισε ο,τιδήποτε αποτελεί ιερό και όσιο για μένα, συν τοις άλλοις τόλμησε να θίξει και το ευγενές άθλημα της ποδηλασίας με το οποίο τυγχάνει να έχω ιδιαίτερες σχέσεις. Τα αισθήματα είναι αμοιβαία, εγώ όμως πιστός στο δόγμα «τίμα τον εχθρόν σου ως εαυτόν» και λόγω… επίπεδης καταγωγής ήμουνα πάντα τζέντλεμαν μαζί της και ποτέ δεν την εξύβρισα με εκφράσεις όπως τσούγδω, γκιόσα, κλώσα, γκαβάδ, τσουροκλκέφτρου, μπαταχτσού, αλούπου, πλασταρού, γουμάρα κτλ, αν και θα μπορούσα, αλλά πάντοτε απαντούσα στις επιθέσεις της με επιχειρήματα μεστά νοήματος και ειλικρινείας.
Σε μια από τις επόμενες συνομιλίες μας αφού με εξύβρισε και πάλι χυδαία και ενώ ειπώθηκαν και άλλα πράγματα, τα οποία δεν είναι της παρούσης να τα εκθέσουμε αυτή τη στιγμή, τις έθεσα ένα ερώτημα και της υποσχέθηκα πως αν απαντούσε σωστά θα τις έκανα ένα δώρο. Στη προσπάθεια της να μαντέψει τι δώρο θα τις έκανα ευχήθηκε να πήγαινα σε καμιά παραλία να πνιγώ και να την αφήσω ήσυχη για πάντα, καθώς ήταν Αύγουστος, είχε πολλή ζέστη και ήθελε ησυχία η μαντάμ! Εγώ πάλι της απάντησα ότι στην πραγματικότητα είχα σκοπό να τις πάρω ένα ποδήλατο, αλλά εφόσον η επιθυμία της ήταν διαφορετική, θα τη σεβόμουν και δε θα την ξαναενοχλούσα, ιντερνετικώς, ποτέ.
Μόλις όμως η κυρία είδε ότι το δώρο είχε υλική μορφή –διότι οι s είναι καθαρά ματεριαλιστικά όντα- και δεν είναι κανα κομπλιμέντο ή κανα σαχλό multimedia αρχείο, άλλαξε στάση και άρχισε να με κατηγορεί ότι αθετώ τις υποσχέσεις μου.
Η αλήθεια είναι ότι τέτοιος άνθρωπος δεν είμαι, κι έτσι άρχισα να ψάχνω για ποδήλατο. Οι επιλογές ήταν μεταξύ ενός mountain bike με βοηθητικές ρόδες και ενός ροζε ποδηλάτου με καλαθάκι ουμπρός για να παένει κάθι Σαββάτου στη λαϊκή και να αγουράζ’ κρουμύδια. Έπειτα όμως το ξανασκέφτηκα και συνειδητοποίησα ότι ένα ποδήλατο στα χέρια της trol στην Κ μπορεί να αποτελέσει ένα φονικό όργανο ολκής. Πρώτον για την ίδια της τη ζωή˙ ένας εχθρός λιγότερος θα μου πείτε και σιγά τα αυγά… Έτσι όπως τα λέτε είναι, αλλά η τρολ είναι ένα πρόσωπο-κλειδί στο Μεγάλο Πόλεμο και η παρουσία της μας είναι απαραίτητη τουλάχιστον για τα επόμενα 100 χρόνια. Δεύτερον και κυριότερον, τι θα γίνει αν κάνοντας πεταλιές στην σκ’ρκα κουτρουβαλήσει και χτυπήσει καναν άτυχο τουρίστα (κονσερβοποιημένο γέλιο πέφτει εδώ) ή ένα πλανόδιο πολιτή cd ή ένα δικό μας παιδί που βρέθηκε χωρίς τη θέληση του εκεί για να αντιμετωπίσει το αδηφάγο τέρας της s γραφειοκρατίας;
Αυτά σκέφτηκα και έτσι είπα αντί να της πάρω ένα κανονικό ποδήλατο να τις κάνω ένα δώρο με τραγούδια (δεξιά πλευρική στήλη) που μιλάνε για ποδήλατα. Και όχι για πέντε έξι αλλά εννιά εκατομμύρια ποδήλατα και βάλε. Τόσα ούτε στο Άμστελόδαμο μπορείς να βρεις!
Δυστυχώς η σύγχρονη δισκογραφία δε διαθέτει πολύ σπουδαία τραγούδια για το ποδήλατο και για αυτό, αν μας διαβάζει κανένας μπομπ ντύλαν ή κάποιος εφάμιλλος ομότεχνος του, ευχόμαστε αυτό το ποστ να αποτελέσει αφορμή για τη δημιουργία πολλών αριστουργηματικών έργων τέχνης (γιατί είναι και κουλτουριάρα η τσούπρα μας) που θα εκθειάζουν το ποδήλατο και τις χάρες του.
Τέλος θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα στη νεολαία, γιατί κυρίως για αυτή νοιάζομαι και λιγότερο για την τρολ. Παιδιά κάντε ποδήλατο.
Οι συνομήλικοι σας σε άλλες χώρες φοράνε κράνη και σέβονται και τον ΚΟΚ. Αν πάλι εσείς πιστεύετε ότι είτε το ένα είτε το άλλο είναι αδερφίστικο, ε μην το κάνετε, δε θα σας παρεξηγήσει και κανείς. Εδώ ούτε οι νομάρχες φοράνε κράνη…
“The bicycle had, and still has, a humane, almost classical moderation in the kind of pleasure it offers. It is the kind of machine that a Hellenistic Greek might have invented and ridden. It does no violence to our normal reactions: It does not pretend to free us from our normal environment” ~J.B. Jackson
