Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα philantropy. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα philantropy. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2007

R,I.P. Kike Madrugadinio

Δυστυχώς σήμερα η μέρα μας ξεκίνησε με ένα δυσάρεστο νέο, αγαπητοί μου αναγνώστες.

Αρκετοί από σας θα γνωρίζετε, άλλοι πάλι όχι, την ιστορία του μικρού μας Kike Madrugadinios του Madrugado και της Esmeralda και την τελευταία επιθυμία του που είχε εκφράσει, μέσω εμού, κάνοντας έκκληση προς όλον τον κόσμο να τον βοηθήσει να την εκπληρώσει. Δυστυχώς, κύριοι, σήμερα το πρωί λάβαμε ραπόρτο από τη Βενεζουέλα ότι ο αγαπημένος μας Kike πέθανε από μαράζι, πέντε μήνες πριν από την προβλεπόμενη ημερομηνία, την ώρα που κατέρρεε το σάπιο πάτωμα της καλύβας του στο barrio Petare και έπεφτε στο κενό. Σύμφωνα με τη διάγνωση του οικογενειακού μάγου των Madrugadinios το μοιραίο επήλθε κατά τη διάρκεια της πτώσης και λίγο πριν καταλήξει ο λατρεμένος μας Kike στη θάλασσα από οξύ καρδιακό επεισόδιο που προκάλεσαν ποικίλοι στρεσογόνοι παράγοντες και η έντονη ποδαρίλα που αναδυόταν από τα εφτά νεραϊδοπαρμένα αδερφάκια του μέσα στην μικρό τους ακλιμάτιστο φτωχικό. Τον τελευταίο καιρό ο μονάκριβος μας Kike είχε πέσει σε βαριά κατάθλιψη, με αποτέλεσμα να επιδεινωθεί η κατάσταση της υγείας του καθώς άρχιζε να συνειδητοποιεί ότι το τελευταίο του όνειρο πριν πεθάνει δε θα πραγματοποιούνταν ποτέ. Παρά τις γενναιόδωρες προσφορές των λιγοστών φίλος μας που συγκινήθηκαν από το δράμα του τραγικού μας Kike και παρά τα 0,002 ευρώ, ποσό ασύλληπτο για τα δεδομένα της φιλανρωπικής ιστορίας των s, που κατέβαλε η Trol, τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν στο λογαριασμό που ανοίχτηκε υπέρ του αδικοχαμένου Kike δεν αποτελούν ούτε το 1/10 από αυτά που απαιτούνταν για να μεταβεί στο Λονδίνο και να κάνει τη… δουλειά.

Δυστυχώς και πάλι τα βάσανα του δύσμοιρού μας Kike δεν τελειώνουν με το θάνατο του. Με το που κατέληξε στη θάλασσα το άψυχό του κορμί μεταμορφώθηκε σε ιπποπόταμο - το τελευταίο ζώο στο οποίο ένας άνδρας μα σώας τας φρένας θα επιθυμούσε να μετενσαρκωθεί. Από δω και πέρα και για το υπόλοιπο της ζωής του θα φέρει το άχθος της εγκυμοσύνης και θα είναι μονίμως στο στόχαστρο των τεραστίων σαρκοβόρων αρπακτικών της θάλασσας και έρμαιο στις ακόρεστες σεξουαλικές ορέξεις των θηλυκών ομοειδών του.



I'm high and I'm happy and I'm free
I got my whole heart
Laid out right in front of me
And I finally can see
The way it's always been
The need for peace
Starts from within

So I leave my possesions to the wind
And I'm done with ever wanting anything
Well I can die satisfied
No desires do I hide
Not today, not today
Nor for the next one thousand lives

I want to be a little seahorse
I want to be a little seahorse
A little seahorse

I want to be a little seahorse
I want to be a little seahorse
I want to be a little seahorse...

Well I'm scared of ever being born again
If it's in this form again
Well I wanna know how why where and when and then
I wanna see you be the bright night sky
I wanna see you come back as the light
I wanna see you be the bright night sky
I wanna see you come back as the light

Καλό ταξίδι φίλε Kike και είθε η θεά τύχη να σταθεί πιο γενναιόδωρη μαζί σου στην επόμενη ζωή.

The whole story is here

Σάββατο 21 Απριλίου 2007

Ας συμπαρασταθούμε όλοι στο δράμα του μικρού Kike...


Σήμερα θα σας πω την Ιστορία του Kike Madrugadinios, του ετοιμοθάνατου παιδιού από τη Βενεζουέλα που ζητά τη συμπαράστασή σας.

Ο αρρωστιάρης Kike είναι ένα δεκατετράχρονο ονειροπόλο παιδί από το barrio Petare, τη μεγαλύτερη φτωχογειτονιά του Καράκας. Η ζωή, όπως και στα περισσότερα παιδιά στη χώρας του, δεν υπήρξε ποτέ γενναιόδωρη μαζί του. Από την πρώτη στιγμή που είδε το φως της ημέρας αντιμετωπίζει αλλεπάλληλα βάσανα και δυστυχίες, τα οποία κυριολεκτικά έχουν τσακίσει κάθε αισιόδοξη προοπτική για το μέλλον του. Η άγρια φτώχεια του, φυσικά, δεν αποτελεί κάποια ιδιαιτερότητα για τα δεδομένα της Βενεζουέλας, η κακοδαιμονία όμως του Kike, ειλικρινά σας μιλάω, δεν έχει προηγούμενο!

Ο πατέρας του ο Madrugado, ένας Βραζιλιάνος -με μακρινή Κυπριακή ρίζα- ακαμάτης μέθυσος, γόνος ξεπεσμένης οικογένειας βαρώνων από τις φαβέλες του Ρίο Ντε Τζανέιρο, κακομεταχειριζόταν αυτόν και τα εφτά διανοητικά ανάπηρα αδέρφια του από τη βρεφική τους ηλικία. Τα έδενε στην καρέκλα με την τριχιά σφιχτά, τα έβριζε χυδαία, τα κατουρούσε, τα έφτυνε κι έπειτα έβγαζε τη ζωστήρα και τα χτυπούσε δυνατά μέχρι να βγάλουν μώλωπες σε όλο τους το σώμα. Όταν, ως παιδιά, έκαναν φασαρία παίζοντας με το μοναδικό τους παιγνίδι, τον Gonzalez τον αρουραίο, μέσα στην παράγκα και δεν τον αφήνανε να ξεκουραστεί από τα νυχτοπερπατήματα της προηγούμενης βραδιάς, έπαιρνε το τηγάνι με το καυτό λάδι και το έχυνε στις πατούσες τους για να... μάθουν να είναι καλά παιδιά και να μην τρέχουν μέσα στο σπίτι, καθώς αυτό ήταν φτιαγμένο από σάπιoυς κορμούς παπάγιας που μετέφεραν οι πρόγονοι του από τη Βραζιλία και κινδύνευε να καταρρεύσει από τον παραμικρό τριγμό! Δεν ήταν λίγες οι φορές επίσης που μπροστά στα αθώα παιδικά τους μάτια βίαζε τη μητέρα τους ή έκανε σεξ με άλλες γυναίκες του δρόμου. Δίχως αμφιβολία τα τραύματα και τα εγκαύματα που άφησε στην ψυχή και το σώμα του δυστυχισμένου Kike ο Madrugado είναι πολλά
˙ και γιατρειά δεν έχουν. Σήμερα, ευτυχώς, ο Madrugado βρίσκεται στη φυλακή , καθώς πρόσφατα συνελήφθη να ασελγεί πάνω στο εγκυμονόν σώμα ενός κατοικιδίου ταπίρ το οποίο ανήκει σε έναν από τους υπουργούς της Κυβέρνησης Τσάβες, πράξη εγκληματική που τιμωρείται με την ποινή της ισόβιας κάθειρξης κατά τον Ποινικό Κώδικα της Βενεζουέλας. Σύμφωνα με εξακριβωμένες πληροφορίες, λόγω του ψυχολογικού σοκ, το ταπίρ, η τυχερή μασκότ του υπουργού κατά την τελευταία προεκλογική περίοδο, απέβαλε ενώ βρισκόταν στο τριακοστό μήνα της κύησης, γεγονός που εξόργισε τον ίδιο τον πρόεδρο Τσάβες προσωπικά, θέτοντας έτσι τον ανυποψίαστο Kike, το μόνο σώφρον μέλος της οικογένειας των Madrugadinios, στο στόχαστρο της νέας του κατασκοπευτικής πολιτικής εναντίον των αντιφρονούντων του καθεστώτος.

Στυλοβάτης της οικογένειας των Μadrugadinios ανέκαθεν υπήρξε η μητέρα του κακότυχου Kike, η Esmeralda, η μειλίχια ιερόδουλη από το δημοτικό διαμέρισμα Dapipa του Μπολιβαρικού Δήμου San Cristobal στη δυτική Βενεζουέλα, κόρη της Juanitas της μάγισσας και ενός τύπου που ονομάζεται Αγνώστου Πατρός, τον οποίο η Esmeralda δε γνώρισε ποτέ. Η Esmeralda ήτανε μάνα ευαίσθητη και στοργική, δυστυχώς όμως δεν είχε την πολυτέλεια να αφιερώνει όσο χρόνο θα ήθελε κοντά στον αγαπημένο της τον Kike τον φιλάσθενο και τα εφτά σεληνιασμένα παιδιά της καθώς ήταν υποχρεωμένη εκ των πραγμάτων να εργάζεται 24/7 με τα πόδια ανοιχτά προκειμένου να καλύψει της πολυποίκιλες ανάγκες της οικογένειας και να χρηματοδοτεί τα ολοένα και πιο άγρια μπεκρουλιάσματα και τα γαμήσια πολυτελείας του Madrugado με τις νέες σοσιαλιστικής εσοδείας πόρνες του λιμανιού. Πριν δύο χρόνια, σε μια από τις πιο ευτυχισμένες μέρες της ζωής του ησυχία-δε-θα-βρω-ποτέ Kike, όταν η λατρεμένη του μητέρα κατόρθωσε να εξασφαλίσει τέσσερις ολόκληρες ώρες αποκλειστικά για την ψυχαγωγία του μικρού μας κακόμοιρου πρωταγωνιστή (τα άλλα τα νεραϊδοπαρμένα δεν τα έβγαζαν έξω γιατί ντρεπόντουσαν την κατακραυγή της παραγκούπολης), πιασμένοι οι δυό τους χέρι-χέρι με κατεύθυνση τα McDonalds στο κέντρο της πόλης για να κλέψουν φακελάκια με μουστάρδα και κέτσαπ (το αγαπημένο έδεσμα του δύσμοιρου Kike), βρέθηκαν κατά λάθος στο επίκεντρο μιας ένοπλης συμπλοκής μεταξύ της πιο αδυσώπητης συμμορίας του Καράκας, τους Tarantinos, και της διεφθαρμένης αστυνομίας της πόλης (η οποία εξαιτίας της απαγόρευσης που επέβαλε η κυβέρνηση στη λήψη μπαξισίου από τη μαφία, δυστυχώς για τον δυστυχή Kike αναγκάζεται τον τελευταίο καιρό να κάνει σωστά τη δουλεία της και να κηνθγάει τους κακούς) ˙
μια αδέσποτη σφαίρα βρήκε στην κλειτορίδα τη γλυκιά Esmeralda και σωριασμένη στο οδόστρωμα της Strada Piqulin άφησε την τελευταία της πνοή. Μια άλλη αδέσποτη σφαίρα βρήκε τον πλέον ορφανό τραβάω-σαν-μαγνήτης-το-μολύβι Kike στο γόνατο και από τότε έχει χάσει το 50% της ακοής του από το αριστερό το αυτί και το 25% της όρασης του από το δεξί του μάτι. Τον άφησε και σακάτη συν τοις άλλοις.


Η ιστορία του μικρού Kike θα συνεχιστεί αύριο, διότι, ανέλπιστα, ήδη γράφτηκαν πολλά και δεν πιστεύω ότι υπάρχει κανείς μαλάκας που θα κάτσει να διαβάσει ένα ποστ με πάνω από 700 λέξεις. Ούτε κι εγώ θα το έκανα προσωπικά, για να είμαι ειλικρινής. Ο σκοπός όμως είναι ιερός και θα συνεχίσω αύριο διότι ο χρόνος είναι πιεστικός και η βοήθεια προς τον Kike δε χωράει πολλές αναβολές

Από εδώ μπορείτε να κατεβάσετε το soundtrack του ποστ