Mmmmm...Offal Soup!

Έπειτα από μια περίοδο 48 ημερών εξαντλητικής νηστείας και διαλογισμού ο ονειροκρίτης μου έχει πέσει στο πάτωμα και με τη βία συγκρατώ τον εαυτό μου να μη βουτήξει στη χύτρα με τη μαγειρίτσα.

Έτσι που σκέφτομαι να πάω σε κάποιο απομακρυσμένο χωριό από αυτά που κάνουν Ανάσταση πριν τα μεσάνυχτα, προκειμένου, λόγω της έλλειψης ιερέων, να προλάβει ο παπάς να πάει και σε άλλη εκκλησία ώστε να καλυφθούν όλες οι ανάγκες των μητροπόλεων.

Αν κάποιος γνωρίζει ένα ωραίο τέτοιο μέρος με παπά που ψέλνει πιο γρήγορα απ΄ ό,τι έτρεχε ο Καρλ Λιούις ας μου το υποδείξει έγκαιρα, σας παρακλώ, διότι βρίσκομαι στα πρόθυρα της λιποθυμίας!

Friday Bloody Friday

Για σήμερα είχα σκοπό να ανεβάσω κομμάτια του Μπαχ και να γράψω μια ανάλυση 5000 λέξεων για την ψυχοσυναισθηματική επίδραση της Μεγάλης Παρασκευής υπό την επήρεια του αλκοόλ.

Δε μπορώ να το κάνω όμως γιατί είμαι λίγο άρρωστος και αρκετά στεναχωρημένος.

Χθες η νονά μου για πρώτη φορά μου έφερε για πασχαλινή λαμπάδα ένα λευκό κερί γιατί λέει πως μεγάλωσα πλέον!

Τόσες cool λαμπάδες υπάρχουν ρε γμτ στην αγορά, ένα γυμνό κερί ήταν ανάγκη να μου πάρει;


Αν το λευκό κερί συνοδευτικά είχε και μια Barbie γυμνή σίγουρα κάπως θα άλλαζε το πράγμα!

Come On Die Young

Το τραγούδι Needle In The Hay ακούγεται στην ταινία Royal Tenenbaums (2001) στη σκηνή στο μπάνιο όπου ο Richie Tenenbaum κόβει τις φλέβες του.

Τον Οκτώβριο του 2003 ο Elliot Smith καρφώνει μια μαχαιριά στο στήθος του.

Προφητικό;

Όταν μπαίνεις σε παραπόταμο του Μισισιπή με τα ρούχα, τις μπότες και τραγουδάς το Whole Lotta Love, κάποια στιγμή θα την πατήσεις κύριε Jeff.

Τουλάχιστον εσύ έφυγες σαν καλό παιδί - όχι σαν τον πατέρα σου.

Τώρα… αλληλούια μάγκα !

Κι άλλη φορά να είσαι πιο προσεκτικός.

Με τέτοια γυναίκα και πολύ άντεξε ο άνθρωπος!

Courtney είσαι τόσο ανεπιθύμητη στη χώρα της φιλοξενίας όσο και ο Πάπας!

Piss off Bitch!

Επιληψία… προβλήματα… χάπια πολλά… ένας ημιθανής γάμος… το Stroszek στο βίντεο… στροφή στην κουζίνα… άνοιγμα συρταριού… άρπαγμα του κουζινοσκινου… ταβάνι… σιωπή… και ο μύθος του Rock & Roll συνεχίζεται με τον ηλίθιο από το Βερολίνο να σφυρά αδιάφορα…

Αυτό είναι μάλλον που λένε «αγάπη που γινες δίκοπο μαχαίρι»

Καλά αυτό το παιδί φαινόταν από νωρίς. Γούσταρε τη Francoise Hardy αλλά αυτή δεν ήθελε καν να τον δει στα μάτια της. Πάρκαρε το αμάξι του έξω από το σπίτι της και για τρεις μέρες μπάστακας δεν το κούνησε ρούπι! Η υπηρέτρια κάθε τρεις και λίγο του ζητούσε να φύγει, αλλά αυτός εκεί!

Οι δίσκοι του δεν πουλούσαν. Ήταν πολύ ντροπαλός για να τους προωθήσει. Έπαιξε μόνο λίγα Live με τους Fairport Convention και αποσύρθηκε από τις συναυλίες οριστικά. Λένε μάλιστα ότι και στο στούντιο ηχογραφούσε στραμμένος προς του τοίχου τη μεριά.

Μια μέρα τον σκότωσαν τα αντικαταθλιπτικά. Κάποιοι μιλάνε για αυτοκτονία αλλά μάλλον τα πράγματα δεν είναι έτσι.

Yes mate, you could have been but now you can’t. Take care!

ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ

Δεν ξέρουμε τι ακριβώς θέλει να μας πει μ’ αυτή τη φράση ο ποιητής, δαίμονας πάντως ήταν σίγουρα.

Αλλά μην είστε και τόσο σίγουροι πως έχει πεθάνει. Κάποιοι λένε ότι κρύβεται κάπου σαν το βασιλιά και αναμένει την κατάλληλη στιγμή για να ξεπεταχτεί αναπάντεχα πάνω στη σκηνή.

Φέτος έχουμε και τα σαράντα. Όχι του Μακαρίτη αλλά του Άλμπουμ "The Doors"

En Aranjuez Con Tu Amor

Aranjuez,
Un lugar de ensuenos y de amor
Donde u rumor de fuentes
de cristal
En el jardin parece hablar
En voz baja a las rosas

Aranjuez,
Hoy las hojas secas sin color
Que barre el viento
Son recuerdos del romance
Que una vez
Juntos empezamos tu y yo
Y sin razon olvidamos
Quiza ese amor escondido este
En un atardecer
En la brisa o en la flor
Esperando tu regreso

Aranjuez,
Hoy las hojas secas sin color
Que barre el viento
Son recuerdos del romace
Que una vez
Juntos empezamos tu y yo
Y sin razon olvidamos
En Aranjuez, amor
Tu y yo

Aranjuez,

a place of dreams and love

Where a rumour of crystal

fountains in the garden

seems to whisper to the roses

Aranjuez,

today the dry leaves without colour

Which are swept by the wind

Are just reminders of the romance we once started

And that we've forsaken without reason

Maybe this love is hidden

in one sunset

In the breeze or in a flower

Waiting for your return

Aranjuez,

today the dry leaves without colour

Which are swept by the wind

Are just reminders of the romance we once started

And that we've forsaken without reason

In Aranjuez, my love

You and I

Τώρα θα μου πείτε: μα που κολλάει ένα ερωτικό/ρομαντικό κομμάτι τη Μ. Βδομάδα;

Δεν ξέρω αλλά εμένα μου φέρνει μια ωραία μελαγχολία, ταιριαστή με το κλίμα του προσποιητού πένθους των ημερών που ζούμε. Ίσως να φταίει και η άνοιξη εδώ που τα λέμε.

Αν θες βέβαια με λίγη προσπάθεια, αφού εξαιρέσεις την Ισπανία πρώτα, η οποία μάλλον δεν κολλάει, μπορείς να δώσεις και θρησκευτική διάσταση στο κομμάτι.

Το τραγούδι μιλάει για έναν έρωτα που γεννήθηκε στο Aranjuez και έληξε άδοξα χωρίς κανένα σπουδαίο λόγο και αιτία και εκφράζει την επιθυμία –της μια πλευράς σίγουρα, ίσως και της άλλης- για επανασύνδεση.

Ε, ας πούμε και εμείς ότι θρηνούμε για τον επερχόμενο θάνατο του θεανθρώπου που μας αγάπησε ανιδιοτελώς και αγαπήθηκε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο στη γη και περιμένουμε με αγωνία την επιστροφή του. Την Ισπανία και πάλι δυσκολεύομαι να την κολλήσω κάπου!

Στην πραγματικότητα όμως η Μ. Βδομάδα είναι χαρούμενη γιορτή, διότι η έκβαση της, η Κυριακή του Πάσχα, η Ανάσταση ή η Αναγέννηση της φύσης για τους ψηφοφόρους του Συνασπισμού, είναι προδιαγεγραμμένη και ετησίως επαναλαμβανόμενη, και αυτό το γνωρίζουμε από την πρώτη δημοτικού – μερικοί και πιο πριν. Μακάρι όλα τα πένθη να ήταν έτσι.

Αντίθετα οι ανθρώπινες σχέσεις, όπως αυτή του τραγουδιού, σπάνια έχουν ευτυχή κατάληξη. Μπορούμε όμως, εμπνεόμενοι από τη Μ Βδομάδα, να ελπίζουμε ότι οι επιθυμίες μας κάποτε θα μπορέσουν να ευοδωθούν . (Σε λίγο κινδυνεύω να μπλέξω και αρχαίο θέατρο με από μηχανής θεούς και τέτοια και θα τα μπουρδουκλώσω πολύ τα πράγματα…οκ ανάσα… αντιστέκομαι… φφφ τα κατάφερα).

Οπότε νομίζω ότι καλά έκανα και έβαλα το En Aranjuez Con Tu Amor, το οποίο –ιδίως η εκτέλεση των The Grimethorpe Colliery Band- μου αρέσει πολύ.

Έχω βέβαια ακόμα μια ανησυχία ότι θα βρεθεί κάποιος και θα μου πει: «ρε άσχετε, όλες αυτές οι μπούρδες που λες είναι ασύνδετες μεταξύ του» και εγώ δε θα ξέρω τι να του πω, διότι, στην πραγματικότητα, μόνο τη μουσική ήθελα να ανεβάσω! Άσε δε που μπορεί να βρεθεί και κανένας και να με πει κι αιρετικό και βλάσφημο.

Κι ακόμα να καταλάβω τι ρόλο παίζει αυτή η Ισπανία ρε γαμώτο! Help Penelope, show me around this Aranjuez place so I can grasp what the fuck it’s all about!

Όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι η μετάφραση των στίχων είναι σωστή, διότι από Ισπανικά... γρι!

Constitutional Reform, Article 2 (Moby Rights)

1. O σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.

Ήρθε η ώρα να προσθέσουμε και τα ζώα στο άρθρο 2.

Είναι τραγικό να υπάρχουν τόσα πολλά αδέσποτα σκυλιά στη χώρα που μπορεί να υπερηφανεύεται ότι διαθέτει τα περισσότερα σκυλάδικα στον πλανήτη. Το στεγαστικό πρόβλημα των ζώων μπορεί να λυθεί μόνο με συνταγματική προτροπή και αυτό πρέπει να γίνει άμεσα.

Προχθές με πήρε τηλέφωνο ένας σκύλος από το Κολωνάκι για να μου εκθέσει τα προβλήματα του. “Πολύτεκνος και άνεργος μόλις προχτές βρήκα για πρώτη φορά έπειτα από μήνες ένα προσωρινό κατάλυμα στο παραπεταμένο (σ.σ για ευνόητους λόγους υποθέτω το τοποθέτησε εκεί η δεξιά) στην Αναγνωστοπούλου κουβούκλιο που μισοκάψανε οι αναρχικοί πρόσφατα σε μια από τις πορείες που έγιναν έξω από ένα μνημείο που το φυλάνε κάτι περίεργοι τύποι, οι οποίοι αν και δε μοιάζουν ούτε με gay μόδιστρους αλλά ούτε και με Σκοτσέζους, φοράνε φουστάνια. Το κουβούκλιο είναι ευήλιο και διαμπερές είναι όμως αδύνατο να στεγάσει τις ανάγκες τις δεκαμελούς μας οικογένειας και τα 5 κουταβάκια που περιμένει η σύζυγος μου η Νταίζη από τον εραστή της τον Φοίβο Νέτο. Ζω μόλις πέντε βήματα από τη Βουλή και καμιά αρμόδια αρχή δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να με βοηθήσει. Εσύ g.a.n.g (fka bdb) που είσαι τόσο φιλόσκυλος κάνε κάτι – ξέρω ότι μπορείς. Ευχαριστώ”

Δεν ξέρω αν το καταλάβατε αλλά μιλάμε για το διάσημο σκύλο του Κολωνακίου τον Βαγγέλη. Είναι εκείνος ο ακτιβιστής υπέρ του δικαιώματος της ψήφου των ζώων που τον έδειχναν οι κάμερες να κάνει σιωπηρή διαμαρτυρία έξω από το Προεδρικό Μέγαρο ανήμερα της ορκωμοσίας του Κάρολου Παπούλια (σας προειδοποιώ ότι οι ύβρεις στο πρόσωπο του Προέδρου αποτελούν ποινικό αδίκημα. Ώσπου να το αναθεωρήσουμε κι αυτό, μπορείτε να λέτε μόνο καλά λόγια) στον Προεδρικό θώκο. Ο Βάγγος είναι μεγάλος αγωνιστής, τον τελευταίο καιρό όμως δηλώνει απογοητευμένος και κουρασμένος. Ενώ στο εξωτερικό το κίνημα για τα δικαιώματα των ζώων πηγαίνει καλά , στη χώρα των κυνοειδών φιλοσόφων και του πιο φημισμένου σκύλου όλων των εποχών του Άργους από την Ιθάκη έχει τελματώσει. Δυστυχώς στα συνδικαλιστικά όργανα των θηλαστικών έχουν παρεισφρήσει πολλά κομματόσκυλα, τα δε νοιάζονται για τις ανάγκες του κινήματος αλλά βρέθηκαν εκεί αποκλειστικά για να προωθήσουν μόνο τα δικά τους προσωπικά συμφέροντα.

Ναι λοιπόν ήρθε καιρός να πρωτοτυπήσουμε μια φορά και εμείς με θετικό τρόπο. Αφού δε δώσαμε δικαιώματα στους μαριχουανάκηδες, όπως οι Ολλανδοί, ας δώσουμε πρώτοι στα ζώα. Εδώ οι γυναίκες έγιναν βουλευτίνες και σύμφωνα με τον τοποτηρητή του Αντίχριστου στην Ελλάδα τον Προφήτη από τον τέταρτο πύργο της κολάσεως τον Μουειστηνί σε λίγα χρόνια θα έχουμε γυναίκα πρωθυπουργό, στα ζώα δε θα δώσουμε το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι;

2. H Eλλάδα, ακολουθώντας τους γενικά αναγνωρισμένους κανόνες του διεθνούς δικαίου, επιδιώκει την εμπέδωση της ειρήνης, της δικαιοσύνης, καθώς και την ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μεταξύ των λαών και των κρατών.

Προτείνω την απάλειψη της λέξης «φιλικών» και αντικατάσταση της με την «καλλών». Μάλλον πετάω έξω και το «λαών». Φίλοι μπορεί να είναι ο Μπάμπης με τον Τάκη. Μπορούν να πάνε για καφέ, για ψώνια, να συζητήσουν να διασκεδάσουν μαζί κτλ. Ο Ελληνικός λαός όμως δε μπορεί να πει «παίρνω τηλέφωνο το φίλο μου τον Ουκρανικό λαό για να πάμε στου Ψυρρή για τσίπουρα. Θα τα βλέπουν αυτά οι ξένοι και θα γελάνε…

Άσε που αν με τις «φιλικές σχέσεις» εννοούμε ανταλλαγή Αντζελάδων Δημητριών με την Τουρκία… να λείπει το βύσσινο. No more Nazli, Sertab and survivor, thanks!

A Liar Will Never Disappoint You

Δεν υπάρχει κανένας ιδιαίτερος λόγος που γράφω αυτό το ποστ. Στην πραγματικότητα αυτή τη στιγμή δεν έχω ιδέα τι θα γράψω μια παράγραφο παρακάτω. Ήθελα απλώς, σε ένδειξη σεβασμού προς τους πελάτες μου, να κλείσω το ανεπίκαιρο λαζαριάτικο ποστ και να βάλλω κάτι άλλο στη θέση του, έτσι για να μη νοιώθουν εκτός κλίματος. Το να ακούς σήμερα το "σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι" είναι τόσο ξενερωτικό όσο το να έρχονται παιδάκια στο κατώφλι σου το Μ. Σάββατο και να σου τραγουδούν τα κάλαντα. Τα χριστουγεννιάτικα εννοώ.


Τελικά θα γίνει λίγο ενδοσκοπικός σήμερα. Έχω ένα παράπονο από το θεό. Μου 'δωσε μια ιδιότητα, που για τον πολύ κόσμο μόνο ως χάρισμα θα μπορούσε να θεωρηθεί, στην περίπτωση μου όμως έχει μετατραπεί σε μπούμερανγκ με ανιχνευτή θερμότητας, το οποίο με έχει πάρει στο κυνήγι και δε λέει να μα αφήσει να ησυχάσω με τίποτα. Ναι όπως πολύ σωστά καταλάβατε η ευχή και η κατάρα που μου δωσε ο θεός είναι ότι με έκανα υπέρμετρα ειλικρινή. Βαρέθηκα, κουράστηκα να λέω αλήθειες και σωτηρία δε βρίσκω. Κατάντησα σαν το τζιμ Κάρευ σε εκείνη την ταινία που μια ηλίθια ευχή του γιου του τον κατέστησε ανίκανο να λέει ακόμα και το πιο αθώο ψέμα. Ναι αν έχεις τεράστια βυζιά καλύτερα μη με πλησιάζεις γιατί θα στο πω στα ίσια και θα σε κάνω ρεζίλι ακόμα κι αν βρισκόμαστε στο κατάμεστο Καυτατζόγρειο! Το χειρότερο όμως δεν είναι ότι με την ειλικρίνεια μου κάνω τους άλλους να νοιώθουν άσχημα αλλά το ότι νοιώθω άσχημα ο ίδιος εγώ.



Αχ θεέ μου, γιατί με έκανες τόσο ειλικρινή;